Moje Poezje

Wodny świat

2010-10-12T18:48:00.000+02:00

Spokojna woda

2010-10-12T18:46:00.000+02:00

Tajemniczy Park

2010-10-12T18:43:00.000+02:00

Zimowy kruk 2

2010-10-02T12:39:00.000+02:00

Zimowy kruk

2010-10-02T12:37:00.000+02:00

Zimowa improwizacja

2010-10-02T12:34:00.000+02:00

Jesienna Poezja

2009-10-16T21:40:00.000+02:00

Spotkanie nad wodą

2009-10-16T21:38:00.002+02:00

Wodna improwizacja

2009-10-16T21:34:00.001+02:00

Kaczuchy

2009-10-16T21:31:00.000+02:00

Pewne wybrzeże

2009-10-16T21:29:00.003+02:00

Pogoda zieleni

2009-10-16T21:26:00.000+02:00

O zmroku

2009-10-16T21:22:00.000+02:00

Przed zimowym snem

2009-10-11T14:34:00.000+02:00

Owoce jesieni

2009-10-11T14:25:00.000+02:00

Miejska zieleń

2009-10-11T14:11:00.000+02:00

Na niby

2009-05-24T12:13:00.001+02:00

Co by było gdyby,
ten wiersz był na niby?
Kwiaty by nierozkwitły,
a wiersz nie pojawił nigdy.

Wojciech Muzaj

Innowacja

2009-04-27T15:52:00.000+02:00

Innowacyjną inną innowacją,
jest ciekawą kombinacją.
Stworzenie czegoś nowego,
albo istniejącego innego.

Wojciech Muzaj

Wielkanocą

2009-04-10T18:26:00.000+02:00

Wielkanocą, wiosną, nocą,
gwiazdy świecą swoją mocą.
Jakie wieści nam przyniosą,
Teraz, później, Wielkanocą.

Wojciech Muzaj

O poranku

2009-03-29T15:28:00.000+02:00

O poranku pięknie na ganku.
Wiatr podmuchem powiewa jasno.
Wtedy znowu w nocy zasnąć.
Nad ranem na ganku zasiąść.

Wojciech Muzaj

Znowu o wiośnie

2009-03-25T12:43:00.001+01:00

Powiem zatem jak najgłośniej!
Piszę znowu wiersz o wiośnie!
W wierszu ciepłem nas obwiała,
a za oknem rozczarowała.

Wojciech Muzaj

Na wiosnę

2009-03-24T12:05:00.000+01:00

Już nas wiosna powitała,
deszczem, śniegiem przysypała.
Myślisz, dziwne co ja piszę,
ale taką prawdę widzę.

Kiedyś mnie uczono w szkole,
że na wiosnę kwiaty młode.
Że z Marzanną idą dzieci,
i już pięknie słońce świeci.

W moich czasach, prócz zamieci,
na ulicach pełno śmieci.
Obraz wiosny w szkolnym miejscu,
został tylko w moim wierszu.

Wojciech Muzaj

Biblioteka

2009-03-24T11:41:00.000+01:00

Stała sobie biblioteka,
mały domek, drzwi i wnęka.
W środku książki ułożone,
tajemnice nieskończone.
Każdy chodzi i przegląda,
chyba ilustracje z wolna.
I już każdy człowiek wie,
o co chodzi w książce tej.

Stała sobie biblioteka,
pod nią była zaś planeta.
Pod planetą kosmos cały,
tajemniczy i nieznany.
Pod kosmosem , któż to wie?
Biblioteka chyba nie.

Może słońca i księżyce,planetoidy i mgławice.
Albo skały lub kamienie,
które lecą po tym niebie.
Satelity zaginione?
Czy już wiedzą co jest potem?

Jeszcze musi być planeta,
na której stoi biblioteka.
Półki pewnie ma drewniane,
książki małe i niemałe.
Fantastyczne, przygodowe,
może nawet naukowe?

Ilustracje są ciekawe?
żadnych wojen, nieszczęść wcale?
Każdy chodzi i przegląda?
Czytając sobie litery z wolna?
I już każda istota wie?
Że jest dobro w książce tej?

Czy jest gdzieś jeszcze biblioteka?
Czy pod nią stoi jakaś planeta?
Albo księżyc ten skalisty?
Ale czy tlen jest tam oczywisty?

A jak niema biblioteki?
półki puste, bez kolejki?
Więc gdzie szukać choćby sklejki?
Co tu zrobić z tej rozterki?

Szukaj księżyca, a gdy już tam będziesz,
zobaczysz ocean – Taki jak wszędzie.
Na jego powierzchni są kontynenty,
A potem gdzieniegdzie te dobre...
Momenty.

Wojciech Muzaj

Dla Anny

2009-03-22T13:21:00.001+01:00

Napiszę że Wiersze są jak Ania,
co uśmiecha się od rana.
Ale napiszę bardziej poetycko,
- Poezja Anna.

Wojciech Muzaj

Po przerwie

2009-03-22T13:19:00.000+01:00

Przecież znowu mogę napisać wiersz,
Jakąś niesamowitą wieść,
Która będzie nieść ze sobą grozę...
Ojej, to chyba mnie poniosło trochę.

Wojciech Muzaj

Album wierszowy

2009-03-22T13:09:00.001+01:00

Zapraszam do mojego albumu wierszy "Z Pamiętnika Miłosnego Nieporozumienia".
Album skierowany jest do osób, których miłość, to jedno wielkie nieporozumienie, a jednak, może być zupełnie inaczej, poznaj ją - Prawdziwą Miłość.

Album znajdziesz w prawym menu strony.

O sobie

2009-03-22T12:13:00.001+01:00

Na początek chcę Podziękować że udało się Tobie odwiedzić to miejsce w tej internetowej sieci.
Podejrzewam że było to trudniejsze niż myślisz, a jednak, udało się, jestem tu, i co?
Ci którzy mnie znają, od osoby miłej uprzejmej i dobrej, a zarazem skrytej i ponurej mają okazję poznać mnie lepiej, a Ci którzy nie, też mają taką okazję, a mianowicie poznanie mojej cząstki szczęścia w potężnym i tajemniczym wszechświecie.

Nazywam się Wojciech Muzaj i zajmuję się poetyką, a żeby nie wywyższać się nad sobą, napiszę że jestem zwyczajną osobą.

Zapraszam do mojej poezji, a jeśli nie chcesz jej poznać, to poczekaj tu jeszcze trochę, wycisz się i odpręż, to pomaga.

My Wife

2009-03-21T22:20:00.000+01:00

You are Love
of my life,
my Wounderful
Wife

Wojciech Muzaj

Kończąc

2009-03-21T22:15:00.000+01:00

Kończąc album mój wierszowy,
chcę powiedzieć – Mam już z głowy.
Kiedy będę znowu pisać,
mam nadzieję przy Tobie czytać.

Wojciech Muzaj

Dla Ciebie Miłość

2009-03-21T22:14:00.001+01:00

Dla Ciebie Miłość,
to właśnie praca,
bo wracasz do pracy,
a do mnie nie wracasz.

Wojciech Muzaj

Prawdziwy Magik

2009-03-21T22:12:00.000+01:00

Nie chcę być już iluzjonistą.
Mogę być zaś już pianistą.
Bo moje wiersze jak już liczę,
Są Prawdziwie Magiczne przy mojej Muzyce!

Wojciech Muzaj

Bo ja Ciebie już...

2009-03-21T22:11:00.000+01:00

Chce się Ciebie coś teraz zapytać.
Będzie się Tobie ciężko to czytać.
Pamiętasz słowa, że już się w Tobie nie zakocham?
To była prawda, bo nie kocham!

Lubić Ciebie też nie lubię,
chociaż trochę Cię polubię.
Lecz ja Ciebie nie będę kochał,
nawet za Tobą tęsknił i szlochał.

Co ja widzę? Płakać się chce?
A wiesz? A mi nie, wstydź się, fe!
Ja się w Tobie nie zakocham!
Bo od dawna Kocham Cię!

Wojciech Muzaj

W tygodniu

2009-03-21T22:09:00.000+01:00

Spokojnie Kochanie, to tylko wiersz.
Nie jestem pewny czy tego chcesz.
Dlatego wstydzę się teraz bardzo siebie,
lecz pytam - Czy w tygodniu mogę przyjechać do Ciebie?

Wojciech Muzaj

Moje wiersze

2009-03-21T22:07:00.000+01:00

Moje wiersze to istny przypadek?
Gdyby nie kłótnia i ten nagły wypadek?
Mimo to stało się lepiej,
bo moje Kochanie poznało mnie głębiej.

Wojciech Muzaj

Moja Kochana w pracy

2009-03-21T22:06:00.000+01:00

- Nie pisz do mnie,
bo jestem w pracy,
- Ale mój SMS myśli inaczej.
Klient tylko przez chwilę poczeka,
bo ile ja czasu już na Ciebie czekam...

Wojciech Muzaj

Będę pisał

2009-03-21T22:05:00.001+01:00

Nie wiem ile jeszcze muszę napisać wierszy,
by wszystkie myśli moje móc w nich pomieścić.
Ale będę pisał i moich myśli nie zmażę,
nawet wtedy, kiedy będziemy już razem.

Wojciech Muzaj

Pierścionek zaręczynowy

2009-03-21T22:04:00.001+01:00

Dostałaś ode mnie pierścionek zaręczynowy.
Co z tego że srebrny, jak piękny i nowy.
Gdyby ze złota, już nachodziła mnie ochota,
lecz wartość złota, to ludzka głupota.

Wojciech Muzaj

Piszę do Ciebie SMS

2009-03-21T22:02:00.000+01:00

Nawet jak mi zostanie ostatnia złotówka,
to będziesz mnie miała z pewnością za głupka.
Kiedy zostanie mi jeden grosz,
przynajmniej będzie to coś.

Wojciech Muzaj

Chwilą Jedną Jedyną

2009-03-21T22:00:00.000+01:00

Kiedy mówię przepraszam,
a Ty od tego uciekasz,
wtedy w mojej głowie myśl,
że już się nigdy nie doczekam.
Na zdjęciu pozostaniesz moją Jedną Chwilą,
a w mym sercu moją Jedną Jedyną.

Wojciech Muzaj

Gdybyś powiedziała

2009-03-21T21:58:00.000+01:00

Gdybyś powiedziała teraz,
że mnie Bardzo Mocno Kochasz,
to bym pobiegł do Ciebie i
uściskał Cie w ramionach.
Choć bym się wzbił ponad Ziemię,
Gnał bym co sił, by Uściskać Ciebie.

Wojciech Muzaj

Jeżeli

2009-03-21T21:57:00.000+01:00

Jeżeli wiersze które do Ciebie ślę,
Nie podobają się,
Nie zrobiły na Tobie wrażenia,
To oznaka że żaden ze mnie poeta.

Wojciech Muzaj

Na łące

2009-03-21T21:56:00.001+01:00

Zobaczyłem na łące,
ważki się kochające.
I powiem to teraz moją mową,
że chciałbym się Kochać jak te ważki znowu z Tobą.

Wojciech Muzaj

Moja Żona Anna

2009-03-21T21:54:00.000+01:00

Moja Żona, Anna się zwie.
Kiedyś Kochała, teraz już nie?
Więc dedykuję ten wiersz mojej Annie,
Bo Kocham Annę Nie Ubłagalnie.

Wojciech Muzaj

Prośba

2009-03-21T21:49:00.000+01:00

Jedna jest taka pora roku,
gdzie dzień jest dłuższy od mroku,
Przepraszam ale już mam łzę w oku,
Chodzi o to, że tą wiosnę chcę spędzić przy Twoim boku.

Wojciech Muzaj

Miałem Szczęście

2009-03-21T21:46:00.000+01:00

Miałem Szczęście, które się nie trafia.
Miałem bliskość, która mnie oplata.
Miałem też w oku że coś mi tam lata.
Teraz została tylko fotografia.

Wojciech Muzaj

Fajnie

2009-03-21T21:45:00.000+01:00

Kiedyś było fajnie i
fajniej być nie mogło,
Teraz nawet fajnie nie jest,
bo jestem sam nad sobą.

Wojciech Muzaj

Kusicielka

2009-03-21T17:16:00.001+01:00

Za oknem stoi Piękna Dziewczyna.
Jej głos też Piękny jak Mandolina.
I Pięknie gdyby to cudo Żoną być moją mogło,
Szkoda że w wyobraźni, która patrzy na Nią przez okno.

Wojciech Muzaj

Wiem

2009-03-21T17:14:00.000+01:00

Wiem że jesteś,
Wiem że będziesz,
Wiem że nawet o tym nie wiesz,
Ale ja wiem.

Wojciech Muzaj

Techno

2009-03-21T17:13:00.001+01:00

Podchodzę do okna,
Słońce świeci.
Wychodzę na balkon,
Idą dzieci.

Zamykam oczy,
Słabo świeci.
Kiedy otwieram,
Nie ma już dzieci.

Wojciech Muzaj

Zamek i pan hrabia

2009-03-21T17:11:00.000+01:00

Stoi zamczysko pośród gór.
Jest tak równe na swój wzór.
Pewnie Niemcy budowali,
ale czemu w Transylwanii?

Mieszka w nim taki pewien hrabia,
co w nocy w oknie się pojawia.
Gdy ktoś do niego zawita,
tego śmierć spotyka.

Ludzie w wiosce powiadają,
że mu zamek spalą.
Jakoś po dziś dzień hrabia tam przebywa,
aha – Drakula się nazywa.

Numer z niego jest przedni,
a jakie ma ostre szczęki.
Ludziom nie raz opowiada,
że jest wampirem z dziada pradziada.

W dzień się ukrywa,
w nocy wychyla.
Alpy Transylwańskie,
to jego dolina.

Wojciech Muzaj

W ciemnej krainie

2009-03-21T17:09:00.000+01:00

Tam gdzie wichrowe wzgórza,
i tu gdzie ponure lasy,
znajduje się kraina,
w której wciąż ktoś straszy.

To jeż czmychnie w zaroślach,
to miś głośno chrapnie,
i proszę już popatrzeć,
jak robi się strasznie.

Czasem wilk zawyje w zaroślach,
zaś drugi mu odpowie,
że wkrótce sowa zamruczy,
swoje mroczne melodie.

Na razie ptaki ćwierkają zawzięcie,
jak jeszcze nigdy na żadnym święcie.
Inne zwierzęta się pojawiły,
bo też chcą zaśpiewać razem z nimi.

Sowa już się denerwuje,
bo w końcu to ona zainspiruje.
Skacze w lewo, chodzi w prawo,
- No nie! - krzyczy – Co za stado!

Nagle jakiś zając z pola,
instrumenty rozpakował.
Dwie gitary i pięć bębnów,
no i jeszcze parę werblów.

Gdy to sowa zobaczyła,
wnet za głowę się chwyciła.
- Ola Boga mówię wam!
Co ja biedna zrobić mam?

Na to słowik się odezwał.
- Bądź spokojna nie jak jędza.
Wszyscy grają dziś na zwłokę,
więc ja śpiewać też nie mogę.

- Ale ja dziś śpiewać będę.
- mówi sowa bardzo chętnie.
- Wszystkie grzyby nawet muchomory,
skłonią ku mnie swoje głowy.

Słowik zaśmiał się cichutko,
byle krótko, byle krótko.
Bo gdyby sowa to słyszała,
to by mu dopiero dała.

Wilki też się denerwują,
szczerzą zęby myślą długo.
Jeden z nich wpadł na pomysł,
- Wiem co zrobić! Wiem co zrobić!

- Przepędzimy całą zgraję,
lecz porządnie nie niedbale.
- Zróbmy zatem z tym porządek!
- Sowa musi mieć swój koncert!

Wilki przepędziły stado,
żeby sowa mogła zacząć.
Ale z tak długiego oczekiwania,
śpiewu pozapominała.

Słowik przejął pałeczkę,
westchnął z ulgą - Nareszcie.
- I czy tego chcę czy nie chcę,
mój śpiew najpiękniejszym będzie.

- A teraz wszystkie grzyby nawet muchomory,
skłonią ku mnie swoje głowy.
- Nawet ludzie w swoich domach,
niech słowika słyszą w głowach.

- Śpiew słowika to nie żart,
tutaj nie ma żadnych wad.
Jeśli ktoś chce się przyłączyć,
niechaj zrobi to najmądrzej.

Gdy to sowa usłyszała,
wnet do stada podreptała.
A całe stado poszło za nią,
i słowikowi pięknie grało.

... Nawet i ten zając z pola,
który sprzęt tu rozpakował.
Biegał, tańczył, skakał żwawo,
jak ta sowa, jak to stado.

Pies też choć razy kilka,
zatańczył coś dla wilka.
Jeżyk również, także miś,
zatańczyły sobie dziś.

Raptem sowa się zerwała,
bo coś sobie przypomniała.
A przypomniała sobie to,
co miała do zaśpiewania.

Już tak bywa w ciemnej krainie,
czy ten czas tak strasznie płynie?
Bo ja widzę u każdego ciarki,
a to oznacza - Koniec bajki.

Wojciech Muzaj

Czy to na Ziemi?

2009-03-21T17:07:00.001+01:00

Stoją w porcie piękne statki,
Wysokie maszty, zwinięte żagle.
To są przecież Galeony!
Ale niech mi ktoś powie – Po co one?

Pewien pirat podszedł do mnie,
Trzasnął nogą, odetchnął spokojnie,
I powiedział tak przezornie,
Że płyną one zaś na wojnę.

Wojciech Muzaj

Strach przed bitwą

2009-03-21T17:04:00.000+01:00

Są już rycerze przed wielkim grodem.
A tam widać piach za oknem.
Armatę też widać, potężną, dużą,
ale najwyraźniej pustą.
- Gdzie się podziali broniący grodu?
- Może uciekli gdzieś do wąwozu?
- Albo czekają gdzieś zaczajeni?
- Ale nie widać tu żadnych cieni.
Wódz teraz przemówił do swoich rycerzy:
- Cieszmy się wszyscy póki jeszcze możemy.

Wojciech Muzaj

Meteor tajemnic

2009-03-21T17:02:00.000+01:00

Szybuje przez wszechświat meteor tajemnic,
wyblakły, skalisty i do tego bez życia.
Szybuje i leci, gwiazdy przemierza,
a księżyc swym światłem skały mu oświetla.
Widząc to słońce chwalić się zaczęło,
wyciągając promienie ku gwieździstym niebie.
Pochwyciło meteor,
a że ten bez radny był,
rozbił się.
A słońce tajemnicę poznało, lecz tak upadło że zwariowało.
Bo taka Piękna była.

A księżyc został sam i gdzieś po niebie chodzi tam.

Wojciech Muzaj

W kosmosie

2009-03-21T16:58:00.000+01:00

Gdzieś w kosmosie, z dala od Ziemi,
znajduje się próżnia, tylko dwie planety, błękitne tak jak ta nasza.
Na jednej jak i na drugiej można zauważyć jakieś punkciki,
zbliżają się i są coraz większe.
Teraz już wiem, to statki kosmiczne.
Opuszczają swoje planety,
poruszają się powoli, ale wprost na siebie.
Czyżby rozpętał się bój o planety?

Są już blisko!
Zaraz zazgrzyta łamane żelazo.
Wchodzą w siebie!

Ależ nie, tylko się łączą i lecą razem w nieznaną przestrzeń.
Teraz rozumiem...
Nie opodal planet wyłoniło się wyblakłe czerwone słońce.

Wojciech Muzaj